რეზო შატაკიშვილი გოჩა აბაშიძის ტრაგიკულ ბედზე

24 წლის იყო თავი რომ მოიკლა, მაგრამ დატოვა რვა, დღემე ცოცხალი კინო–გმირი და სკანდალი, სკანდალი რომელიც დღემდე ახსოვთ, სკანდალი, რომელიც მოჰყვა მის ტრაგიკულ გარდაცვალებას.

ხალასი ნიჭის და გარეგნობის წყალობით, სრულიად ახალგაზრდა გახდა კინოვარსკვლავი. მოიპოვა აღიარება, პოპულარობა. დიდ მომავალსაც უწინასწარმეტყველებდნენ, მაგრამ ერთი შეხედვით ბედისგან განებივრებული ბიჭის ცხოვრება სავსე იყო ტკივილებით, გაჭირვებით…

ბედნირება და უბედურება ტყუპები არიან – თქვა ნიცშემ. ეს აისახა გოჩა აბაშიძის ბედისწერაშიც. 

მსახიობობა ბავშვობიდანვე უნდოდა და ამიტომაც დადიოდა პიონერთა სასახლეში დრამწრეზე, მაგრამ ქართულ კინოში  ერთი თვალის ჩაკვრის წყალობით მოხვდა:

ნიკოლოზ სანიშვილი იღებს ფილმს „ისინი ჩამოვიდნენ მთიდან“. სინჯებია – ვეფხიას როლის შემსრულებელს ეძებს. ოთახში რიგ–რიგობით შედიან როლის მაძიებელი ბიჭები. შედის 15 წლის გოჩა აბაშიძეც, მაგრამ… რეჟისორი სთხოვს რომ დატოვოს კაბინეტი – ვერაფერ საერთოს ვერ ხედავს ლამაზ ბიჭსა და ვეფხვიას შორის. უხერხულობის გასაფანტავად გოჩა კაბინეტში მყოფ გოგონას უკრავს თვალს – რაც შეუმჩნეველი არ რჩება რეჟისორს და იქვე აძლევს როლს, ოღონდ დათოს როლს.

გოჩა აბაშიძის  თავბრუდამხვევი კინოკარიერა იწყება –  ფილმს „ისინი ჩამოვიდნენ მთიდან“, მოსდევს „ცისკარა“, „აბეზარა“, „ჩრდილი გზაზე“, „ჩვენი ეზო“… გოჩა აბაშიძე ყველა ამ ფილმში უკვე გადაღებული იყო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტზე რომ ჩაირიცხა – ინსტიტუტის კარი პრაქტიკულად კინოვარსკვლავმა შეაღო.

19 წლის იყო ცოლად მომავალში ცნობილი კომპოზიტორი ნუნუ გაბუნია რომ შეირთო. ნუნუ გაბუნია მაშინ ჯერ 16 წლისაც არ იყო.

15 წლის ნუნუ გაბუნიას მაინცდამაინც არ უნდოდა მეგობრის მამიდაშვილის დაბადების დღეზე წასვლა, მაგრამ მაინც წავიდა და შინ აღტაცებული დაბრუნდა – მსახიობი ბიჭი გაიცნო, თან იმ ბიჭმა სახლამდე მიაცილა. მეტიც, მეორე დღეს შინაც მიაკითხა. გოგონას გაუკვირდა ახალგაცნობილის ასე გაშინაურება…

ნუნუ გაბუნია: „გოჩა მალე დაუმეგობრდა ყველა ჩემს მეზობელს, დედაჩემს, ჩემს ძმას, დღე არ გავიდოდა რომ არ მოსულიყო. მისგან დიდ ყურადღებას ვგრძნობდი, მაგრამ ვერ წარმოვიდგინა თუ შევუყვარდებოდი. თან მე მაშინ ჩემთვის, ჩუმად თამაზ ტოგონიძე მიყვარდა, „ცისკარაში“ რომ ცისკარას როლს ასრულებს და ეს ამბავი გოჩას გავანდე როგორც ახლო მეგობარს, შენი მეგობარი მიყვარს მეთქი… არადა, თურმე მას ვუყვარვარ და ამიტომ მაკითხავს, მე კი ყოველდღე მოუთმენლად ველოდი მის მოსვლას რომ თამაზზე მესაუბრა. ერთ დღეს გაკვრით მითხრა, შენთან ვეღარ მოვალ, ჩემთვის ძალიან მძიმეაო. ორ–სამი დღე მართლაც არ გამოჩენილა, მერე მოვიდა. მე გაბუტული დავხვდი, ვერ გამეგო რა იყო მძიმე მისთვის, სადღაც გულის კუნჭულში კი ვფიქრობდი, მაგრამ დაჯერება არ მინდოდა… გოჩა დადგა და დედაჩემთან, ჩემს ძმასთან, მეზობლის ქალთან მოხსნა გუდას პირი, თან ტირის, თან ყვება, რომ ასე ძალიან ვუყვარვარ, რომ მე ვერ ვუგებ, რომ მას უჩემოდ ცხოვრება არ შეუძლია… ბოლოს ყველა აატირა, მეზობლის ქალი ცრემლად დაიღვარა მისი საცოდაობით…  წავიდა… სახლში აღარ ვუშებდი… 2–3 დღის შემდეგ გოჩას მეგობარი მოვიდა და მითხრა, რომ გოცამ კინღამ თავი მოიკლა, რომ ჩემი გულისთვის მტკვარში ხტებოდა… გადავწყვიტე დავლაპარაკებოდი… მოვიდა და ტირილით მომიყვა თავის თავგადასავალს. მას საკმაოდ მძიმე ცხოვრება ჰქონდა. მამა გადაუსახლეს, შემდეგ გარდაეცვალა, დედამ ახალი ოჯახი შექმნა… ძალიან განიცდიდა… შემეცოდა, თან ჩემს თავსაც შევატყე რომ მიყვარდა… მთხოვდა, ჯერ მხოლოდ ხელი მოვაწეროთ და სრულწლოვანი რომ გახდები, მერე ვიცხოვროთ ერთად, მეცოდინება ჩემი ცოლი რომ ხარ და მშვიდად ვიქნებიო. ამ პირობით დავთანხდი. ყალბი პასპორტი გამიკეთა და დიდის ამბით, ჩუმად მოვაწერეთ ხელი 17 აპრილს, სადღაც ლესელისძის ქუჩაზე, „მმაჩის“ ბიუროს ბნელ, უღიმღამო ოთახში…“

ნუნუ გაბუნია

ნუნუ გაბუნია

გოჩამ საიდუმლო არ შეინახა – იმავე საღამოს ნუნუს დედას ახარა ნუნუს გათხოვების ამბავი, მეორე დღეს, გადასაღებ მოედანზე კი – ლია ელიავას – საჯაროდ…

ნუნუ და გოჩა ერთხანს ცალ–ცალკე ცხოვრობდნენ – სანამ ნუნუ სკოლას დაამთავრებდა. შემდეგ ერთად დაიწყეს ცხოვრება. შეეძინათ  ქალიშვილი მანანა აბაშიძე.

ნუნუ გაბუნია: „ძალიან უნდოდა რომ ბავშვისთვის ხათუნა დაგვერქმია, მე მინდოდა მანანა. კარგა ხანს ვდაობდით. კარგა ხანს ბავშვს მე მანანას ვეძახდი, ის ხათუნას. ბოლოს დათმო, კარგი მანანა იყოსო, მაგრამ აკვანს რომ არწევდა, ისევ ეძახდა „ხა–თუ–ნა, ხა–თუ–ნა“…

ძალიან მხიარული ბიჭი იყო, იმ საზოგადოების სული და გული იყო, სადაც კი მოხვდებოდა. ეს იყო ფეიერვერკი. შესანიშნავი იუმორი ჰქონდა. ცეკვავდა, კითხულობდა ბარათაშვილს, გალაკტიონს, თვიოთონაც წერდა ლექსებს, სმენა არ ჰქონდა, მაგრამ მელოდიას თუ ისწავლიდა, ხმა ჰქონდა ძალიან ლამაზი და ისე იმღერებდა, ისე სუფთად, გეგონებოდა სმენაც აქვს, ხმაც…  ძალიან პოპულარული იყო და ხშირად იწვევდნენ სტუმრად, მე ყოველთვის ვერ მივყვებოდი, ბავშვს ვერ ვტოვებდი და მწყინდა, უჩემოდ რომ მიდიოდა… ახლა ვხვდები, მეტ გაგებას და თანადგომას საჭიროებდა. ქუჩაში ხალხი წყებად დაგვდევდა გოჩასთვის რომ შეეხედათ, ის კი ჩემით ამაყობდა, ჩემი ცოლი კომპოზიტორი არისო, რომელი კომპოზიტორი მე ვიყავი, მერე დავამთავრე სასწავლებელი, კონსერვატორია, მაშინ უბრალოდ პატარ–პატარა ნაწარმოებები მქონდა…ის კი თავიდანვე ტრაბახობდა… ძალიან გამხდარი ვიყავი და სულ მეხვეწებოდა, გრძელსახელოებიანი კაბა ჩაიცვი, თორემ ეგონებათ ქმარი საჭმელს არ აჭმევსო. ძალიან მოსწონდა, თავის თავს ქმარს რომ უწოდებდა…  ძალზე ხელგაშლილი ბიჭი იყო, ორი კაპიკი ჰქონდა ხოლმე, მაგრამ ისე გულით ხარჯავდა, გენგონებოდა მილიონერი იყო…

ჩვენი მეგობრის, ვიოლა ჯაფარიძის დაბადების დღე იყო, ვიყიდეთ ძალიან ლამაზი ტორტი და დიდი ამბით გავეშურეთ, მაგრამ სადარბაზოში რომ შევედით, გოჩას ტორტის ყუთი ხელიდან გაუვარდა. ტორტი აიზილა. ლამის ავტირდი, ხელცარიელი როგორ მივიდეთ მეტქი, ტან მეტი ფულიც არ გვქონდა. გამოცამ გამოსავალი იპოვა. აიღო ეს ყუთი, გამიყვანა გარეთ და დაიძახა. „ვიოლა, ვიოლა“. ვიოლამ გამოგვხედა და დაგვინახა ტორტით ხელში, ჩვენ ხელახლა შევედით სადარბაზოში, ვიოლა გამოგვეგება და კიბეებზე გოჩამ განგებ გაუშვა ხელი ყუთს… ვილოლა შეწუხდა… ხომ წარმოგიდგენიათ რა იქნებოდა ორჯერ დახეთქებული ტორტი?!“

კადრი ფილმიდან "აბეზარა"

კადრი ფილმიდან "აბეზარა"

კადრი ფილმიდან "აბეზარა"

კადრი ფილმიდან "აბეზარა"

კადრი ფილმიდან "გლახის ნაამბობი"

კადრი ფილმიდან "გლახის ნაამბობი"

გოჩას და ნუნუს ბედნიერი თანაცხოვრება ხანმოკლე აღმოჩნდა, მხოლოდ ორწლიანი. ისინი დაშორდნენ.

1961 წელს ეკრანებზე გამოსული „გლახის ნაამბობი“ გოჩა აბაშიძისთვის ბოლო ფილმი აღმოჩნდა. ბოლოს „თეთრ ქარავენში“ იღებდნენ, მთავარ როლზე იყო დამტკიცებული, მაგრამ… ის როლი იმედა კახიანმა ითამაშა შემდეგ, მაგრამ იმიტომ არა რომ გოჩა აბაშიძემ თავი მოიკლა. გოჩა აბაშიძე როლიდან მოხსნეს და სხვა მრავალ ფაქტორთან ერთად, ამანაც ითამაშა გარკვეული როლი, გოჩა აბაშიძის თვითმკვლელობაში.

თუმცა, იმდროიდან გავრცელებული სკანდალური ვერსიით, გოჩა აბაშიძემ ლეილა აბაშიძის გულისთვის მოიწამლა თავი. ეს სკანდალური ვერსია, ნუნუ გაბუნიამ წლების შემდეგ, 1996 წელს, პირველად ჩემთან ინტერვიუში უარყო ექსკლუზიურად.

ნუნუ გაბუნიას არ დაუმალავს რომ გოჩა აბაშიძეს სწორედ ლეილა აბაშიძის გამო დაშორდა, მაგრამ გოჩა აბაშიძეს ლეილა აბაშიძის გულისთვის არ მოუწამლავს თავი.

გოჩა აბაშიძე, ლეილა აბაშიძე და დათო დანელია

გოჩა აბაშიძე, ლეილა აბაშიძე და დათო დანელია

ნუნუ გაბუნია: „გოჩას სიკვდილში ვერ დავადანაშაულებ და არც დავადანაშაულებ ლეილა აბაშიძეს. მას ბრალი არ მიუძღვის. არსებობს მრავალი მიზეზი რომელიც ამუქებდა მის ცხოვრებას და საბოლოოდ ასეთი ნაბიჯი გადაადგმევინა. მამა გარდაეცვალა, დედას სხვა ოჯახი ჰქონდა, განიცდიდა… გოჩამ თავისი „პობედა“ გაყიდა, მაგრამ ვინც იყიდა, იმ კაცმა ვერ გადაიფორმა და უკან მოუბრუნდა და სთხდოვდა ფულს, რომელიც ოჯახს უკვე დახარჯული ჰქონდა. მოვალე ყოველდღე აწუხებდა, ურეკავდა, სახლში აკითხავდა, კართან ელოდებოდა. გოჩა აივნიდან შედიოდა შინ… ჩვენ მაშინ უკვე აღარ ვცხოვრობდით ერთად, ლეილა აბაშიძესთან რომანის გამო. გოჩა კინოსტუდიაში წასულა, იმ იმედით რომ ჰონორარის ავანსს აიღებდა და ვალის ნაწილს მაინც გაისტუმრებდა. კინოსტუდიაში მისულს ელდარ შენგელაიამ  უთხრა რომ როლიდან მოხსნილი იყო და ავანსს ვერ მისცემდნენ. ვალის გასტუმრების ეს გზაც მოეჭრა და წელიწადნახევარი უხელფასოდაც რჩებოდა, როლები უკვე განაწილებული იყო და მას ვეღარც სხვა ფილმში აიყვენდნენ. გაცეცხლებული შევარდა დირექტორთან. მათ საუბარს შეესწრო მდივანი ქალი, რომელმაც გაიგონა დირექტორის სიტყვები, შავგულიძე მოკვდა, ტან არავინ გადაჰყოლია და შენ ვინ გადაგყვებაო. ეტყობა გოცამ უთხრა, ან თავს არ ვიცოცხლებ, ან რაღაც, იმან კი დაწყნარების ნაცვლად თავხედურად მოიშორა თავიდან. როდესაც გოჩა კაბინეტიდან გამოვარდა, მისაღებში ლეილა აბაშიძე და დევი აბაშიძე ისხდნენ. დევიმ სთხოვა ლეილას, გაყევი ამ ბიჭს თავს არაფერი აუტეხოსო. გოჩა ჩაჯდა მანქანაში და გავარდა, მას რომ სიკვდილი სდომნოდა მანქანითვე სადმე გადაიჩეხებოდა. მას შეშინება უნდოდა. დალია გოჩამ საწამლავი და მიაკითხა ლეილამაც. ეს რომ დაინახეს, ყველაფერი ლეილას დააბრალეს. ეს რომ ტყული იყო, მე თვითონაც გვიან გავიგე. მეც ლეილა მეგონა გოჩას სიკვდილის მიზეზი, მიუხედავად ამისა, საავამყოფოდან რომ მოიყვანეს, მაინც გამოვემშვიდობე.

ნუნუ გაბუნია

ნუნუ გაბუნია

სიმართლე რომ მცოდნოდა, პანაშვიდებზეც ვიქნებოდი. მე მხოლოდ დაკრძალვას დავეწსარი.  საავადმყოფოში 4–5 დღე იწვა, დროულად რომ გაეკეთებინათ ოპერაცია შეიძლება გადარჩენილიყო კიდეც. გონება არ დაუკარგავს, ხუმრობდა იცინოდა… ექიმისთვის შველაც უთხოვია, იმ ექიმს კი უხეშად უთქვამს, რა გეგონა ერთ ლიტრა საწამლავს რომ სვამდიო. მომაკვდავმა გოჩამ იმ ექიმს სახეში გასცხო. ამბობდა თურმე, რომ მცოდნოდა რომ ასე მეტკინებოდა არაფერს დავლევდიო, მთელი შიგნეული დაფლეთილი ჰქონდა…

ღალატი ვერ ვაპატიე, გავიგე თუ არა, ბავშვს ხელი მოვკიდე და ისე წავედი მისი სახლიდან ტანსაცმლის გარდა არაფერი წამომიღია, შერიგებასაც მთხოვდა შემდეგ, ვერ ვაპატიე,  დღეს… ყველაფერი ვაპატიე…“

გოჩა აბაშიძე 1963 წელს 24 წლის ასაკში გარდაიცვალა და ხალხის მეხსიერებაში დარჩა მარადიულ ჭაბუკად, ქანდაკებად იქცა ისე, როგორც „ცისკარაში“  არიან გაქვავებულნი ქვადქცეულ  ქალაქის ბინადარი…

დაიბეჭდა "პრაიმტაიმში"


Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: