კოჰაბიტაცია, როგორც ბედის ირონია

რას ურჩევს „ოცნებას“ ნიკა რურუა

nika_rurua_9503_

დაიბეჭდა გაზეთ “ქრონიკა+” -ში. 

რეზო შატაკიშვილი

რას ფიქრობს ანტიდისკრიმინაციულ კანონზე,  ეკლესიისა და დღევანდელი უმრავლესობის დაპირისპირებაზე, რატომ არ უნდა იყოს თბილისის მერი ვინმეს ფინია და რისგან იკავებს თავს ნიკა რურუა?

„ქრონიკა+“ ნიკა რურუას ესაუბრება.

 – ანტიდისკრიმინაციულ კანონის მიღებას წინ უძღვოდა, კონსტიტუციაში დისკრიმინაციული ჩანაწერის გაკეთების მცდელობა, რომლის მიხედვით ოჯახი მხოლოდ ქალისა და მამაკაცის ერთობაა, დისკრიმინაციული არა უმცირესობების თვალსაზრისით,  არამედ იმით რომ სადაც დედა ან მამა არაა, ოჯახი არ გამოდიოდა. გამოდიოდა რომ ილია ჭავჭავაძე ოჯახში არ გაზრდილა…

–  ვერ ვიტყვი რომ ეგ დისკრიმინაციულია, უფრო რაღაც ღია კარის მტვრევას ჰგავდა,  ტრადიციული საზოგადოება ვართ და ოჯახს ვეძახით ქალისა და მამაკაცის ერთობას.  ცხადია, თუ ერთ-ერთი მოკვდა, ამ ოჯახმა ოჯახის სტატუსი არ უნდა დაკარგოს. ის რომ ოჯახი ერქვას ერთსქესიანთა ერთობას, ეს საკამათო საგანია და ამაზე ჩამოყალიბებული არ არიან ბევრად უფრო დემოკრატიული  ევროპული ქვეყნები, ასვე აშშ. ერთსქესიანთა ერთობა, ჩემი აზრით, არაა ოჯახი, მაგრამ  მიუხედავად ამისა, ადამიანებს აქვთ უფლება, რომ თავისი პირადი ცხოვრება ისე მოაწყონ, როგორც თვითონ უნდათ.  რაც შეეხება ანტიდისკრიმინაციულ კანონს, ეს კანონი არის კონსტიტუციაში უკვე ჩადებული პრინციპის გამეორება და არ მესმის რაში დასჭირდათ ამ კანონის ამ წუთას წინ წამოწევა, ქვეყანაში დაგროვრილი სოციალური და ეკონომიკური პრობლემების  გადასაფარად? არ ვიცი.  ამ ხმაურში ხელისუფლება გამოჩნდა პროევროპულ, პროდასავლურ და ადამიანის უფლებებზე ორიენტირებულ ძალად.  მოტივაცია ჩემთვის უცნობია, მაგრამ რადგან დღის წესრიგში დადგა ამ კანონის მიღება, უნდა მიღებულიყო კიდეც. დაუშვებელია ადამიანის დისკრიმინაცია რელიგიური, ეთნიკური კუთვნილების, კანის ფერის, მათ შორის სქესობრივი ორიენტაციის გამო. ადამიანი თვითონ ირჩევს თავის პირად ცხოვრებას, ხანდახან არც ირჩევს, ასეთად იბადება, ამიტომ არაფრით არ შეიძლება რომ მისი დაჩაგვრა აკრძალული არ იყოს. უმცირესობებს დაცვა იმიტომ სჭირდებათ, რომ უმცირესობა სუსტია თავისი მოცემულობით, რადგან ის არის უმცირესობა და უმრავლესობისგან განსხვავებული. ამიტომაც როდესაც ეკითხები, ჩვენ ევროპელ პარტნიორებს, უნდა გქონდეს თუ არა უმცირესობების  სპეციალური დაცვის მექანიზმები, ცხადია გპასუხობენ, რომ დიახ. უმცირესობა იმისია, რომ დაცვა სჭირდება, სხვანაირად მათზე შეიძლება ნადირობა ატყდეს, გამოცხადდეს ღია სეზონი და ვისაც მოესურვება, შეეძლება ამ ხალხს წამოარტყას, დაჩაგროს, გალანძღოს, შეავიწროოს და მოკლას კიდეც. ასეთი შემთხვევევბი ბევრია და დემოკრატიულ საზოგადოებებში  ამიტომაც იცავს მათ კანონი განსაკუთრებულად. ეს სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ მათ რაიმე პრივილეგია ექნებათ. უმცირესობას რომ პრივილეგია მიანიჭო,  უმრავლესობის დისკრიმინაცია გამოვა, აქ საუბარია იმზე, რომ არ უნდა დაჩაგროს ადამიანი, იმიტომ რომ უმცირესობაშია.

– ამ კანონის მიღება, ხელისუფლებას კი წარმოაჩენს პროდასავლურ ძალად, მაგრამ რეალურად ეს ხომ არ გამოიწვევს საზოგადოებაში პროდასავლური ღირებულებების დისკრედიტაციას?

– თუ ხელისუფლება საზოგადოებას კარგად არ აუხსნის, შესაძლოა გამოიწვიოს,  იმიტომ რომ რუსეთი, ჩვენი მტერი ამ წუთას, ძალიან სარფიანად იყენებს ამ პროპაგანდას და ყველანაირ საკამათო თემას დასავლურად ასაღებს. სინამდვილში, დასავლეთი ბევრად უფრო პურიტანული, კონსერვატიულია, ლიბერალურ საფრანგეთში იგივე ერთსქესიანთა ქორწინების წინააღდეგ მილიონიანი დემონსტრაცია მოეწყო. ვერ ვიტყვით რომ ერთსქესიანთა ქორწინება დასავლური ღირებულებაა, დასავლური ღირებულება ადვილად დასაჩაგრის დაცვაა, ესაა ღირებულება, თორემ ყველანაირი ხალხი არსებობდა ჩვენ ქვეყანაში და იარსებებს და უკუნითი უკუნისამდე.

– მაგრამ აქ ისე ფორმდება, რომ ამას ითხოვს დასავლეთი, მიბმულია ასოცირების ხელშეკრულებაზე და ცუდად ინფორმირებულ საზოგადოებას აღარც ევროპა უნდა და აღარც მასთან ასოცირება.

– ეგ ტყუილია! არანაირი მსგავსი მოთხოვნა არ არსებობს ასოცირებისთვის, არც ნატოს, არც ევროკავშირის წევრობისთვის! ვიმეორებ, ეს არის სისულელე და ტყუილი, ვინც ამას აკეთებს, ის ხელს უწყობს ჩვენი ქვეყნის იზოლაციას და რუსეთის კლანჭებში ჩავარდნას. ასეთი მოთხოვნა არ არსებობს, მაგრამ თუ შეეკითხები, რას გეტყვიან? გეტყვიან რომ უმცირესობა დასაცავია. 17 მაისს ჩვენ ვნახეთ, საზოგადოების ერთი ნაწილის  ძალიან არასასიამოვნო , საკმაოდ ველური ქმედება. ადამიანების აბსოლუტურად უვნებელ, პატარა ჯგუფს ექცეოდნენ აგრესიულად და პოლიციას რომ არ გაეყვანა ეს ხალხი, შეიძლება  უბრალოდ ჩაექოლათ, რაც ჩვენი განუვითარებლობის შედეგია და გვაყენებს ისეთი ქვეყნების დონეზე, როგორიცაა ავღანეთი, ერაყი. არ უნდა გვეშინოდეს, ჩვენ რწმენას, ტრადიციას ვერავინ  ვერ წაგვართმევს, თუ ეს რწმენა მტკიცედ გვექნება. ეს არის აბსოლუტურად ირაციონალური შიში, ვერანაირი პროპაგანდა ვერ დაგვაკარგვინებს ჩვენ ვინაობას, ჩვენ სახეს.

– რაში დასჭირდათ ღია კარის მტვრევა, კონსტიტუციის  კანონად გამეორება, ხომ არ შედის ეს რუსეთის ინტერესებში? თორემ, ეს რომ ევროპის მოთხოვნა ყოფილიყო, რაღაც მეეჭვება ნაციონალებს ვერ მიეღოთ 9 წლის მანძილზე.

– არ ვიცი ამ წუთას ვისი დავალებით მოქმედებდნენ, ან საერთოდ დავალებით მოქმედებდნენ თუ უბრალოდ ეს იყო ყურადღების გადასატანი ფანდი, მაგრამ ამ კანონს და მის წინააღდეგ შექმნილ ასეთ ნეგატიურ ფონს ნამდვილად გამოიყენებენ რუსეთის სპეცსამსახურები ანტიდასავლური პროპაგანდისთვის. რუსეთი ამას მხოლოდ ჩვენთან კი არა, ბევრგან აკეთებს. დასავლეთს ხატავენ როგორც ტრადიციული ცხოვრების უარმყოფს. არადა პირიქითაა, დასავლეთი ძალიან კონსერვატიულია, მაგრამ ამავე დროს იქ დაცულია უმცირესობების უფლებები, ესაა თავისუფალი სამყარო, სადაც არავინ არ იჩაგრება, ასევე დასავლეთი არის კარგი ჯანდაცვა, აწყობილი ეკონომიკა, კარგი განათლება, მაღალი ტექნოლოგიები,  დისციპლინა, წესრიგი, დაცული სიბერე და არა გარყვნილება. ხელისუფლებამ ეს კარგად უნდა ახსნას და ფრთხილად უნდა იყვნენ ასეთი ინიციატივებით არ გაუკეთონ ჩვენ პროდასავლურ კუსრსს საბოტირება, ვიმეორებ ჩვენი მტერი, დიდ ენერგიას, დიდ ფულს ხარჯავს იმაზე, რომ ყველაფერი დასავლურის გაშავება, დემონიზაცია და დისკრედიტაცია მოხდინოს ჩვენ საზოგადოებაში. სამწუხაროდ, ჩვენ ხალხს, რაღაც ნაწილს, ჯერ კიდევ სჯერა ამ ლეგენდებისა და მითების და მათთან კარგი ახსნა-განმარტებითი, შემეცნებითი სამუშაოა ჩასატარებელი.

– ამ კანონის მიღებისას, ეკლესია კიდევ ერთხელ, ღიად ჩაერია საკანონმდებლო საქმიანობაში, საპარლემენტო კომიტეტის სხდომა დაემსგავსა სინოდის სხდომას. იყო მუქარაც რომ ამ კანონის მიღების შემთხვევაში ლოცვებში აღარ მოიხსენიებდნენ. სადამდე მოგვიყვანს ეკლესიის და დღევანდელის ხელისუფლების დაპირისპირება?

– მე ზოგადად ეკლესიასთან ყველანაირი დაპირისპირების წინააღმდეგი ვარ. ეკლესია, ჩვენი ისტორიის განმავლობაში იყო ქართველი ერის შემკვრელი ძალა.  ჩვენი დასავლური არჩევანის ერთ-ერთი მთავარი ფაქტორი იყო ჩვენი ქრისტიანობა, ჩვენი ეკლესია, მაგრამ დღეს სამწუხაროდ ხდება რთული პროცესი, ეკლესია ერევა პოლიტიკაში, რაც არასწორია თვითონ ეკლესიიისავე წესებით. მაცხოვარმა თქვა, მიეცით კეისარს კეისრისა და ღმერთს ღვთისა. სახელმწიფოს ფუნქციებში ეკლესია არ უნდა ჩაერიოს, ისევე როგორც სახელმწიფო არ უნდა ჩაერიოს ეკლესიის ფუნქციებში. ეკლესიას აქვს ყველა ძალა, რომ ის, რაც მას არასწორად მიაჩნია, შემეცნებით, ლოცვით, დარწმუნებით, ქადაგებით აუხსნას მრევლს, მაგრამ არ აქვს უფლება რომ დაემუქროს პოლიტიკურ ძალას შეჩვენებით, ანათემით. ეს ისევ და ისევ ეკლესიის დისკრედიტაციას გამოიწვევს,  გაირკვევა რომ ეკლესიაც ერთ-ერთი პოლიტიკური ძალაა.

– დაწყევლეს კიდეც სააკაშვილი, ახლა ოცნებას მიადგნენ, ამ ეტაპზე ლოცვებში არმოხსენიებით ემუქრებიან.

– ეს ძალიან რეგრესული ნაწილია ეკლესიის, ამ საქციელით მხოლოდ და მხოლოდ აბრკოლებენ ადამიანებს რომ მივიდნენ ეკლესიაში და სიმშვიდე ჰპოვონ. ამ ხალხს, ვინც წყევლა-კრულვით, მუქარით ცდილობს ადამიანებზე ზემოქმედებას, ძალიან ცოტა აქვთ საერთო ქრისტიანობასთან. მე ვთვლი, რომ დღევანდელი ოპოზიცია, ნაციონალური მოძრაობაც და ნებისმიერი სხვაც, იქცევა ღირსეულად და კეთილგონივრულად, როცა ამ დაპირისპირებაში არ ემხრობა ამ ძალებს. ეკლესია მისტიური მოძღვრების ინსტიტუტია და მიწიერ ამბებში ხშირად გამოუტანია საერო ცხოვრებისთვის არასწორი გადაწყვეტილებები.

– მათ შორის ქართუილ ეკლესიასაც, როდესაც ვლაპარაკობთ, ქართული ეკლესისს როლზე, უნდა გავიხსენოთ რუის-ურბნისის კრების აუცილებლობაც, ანტონ კათალიკოსიც, რომელმაც დაგვიწვა „ვეფხსიტყაოსანი“…

– კი, როდესაც პოლიტიკაში ცხვირს ყოფს რელიგია, ეს ცუდად მთავრდება პოლიტიკისთვისაც და პირველ რიგში რელიგიისთვისაც. კათოლიკურ ეკლესიას დღემდე შავ ლაქად აქვს ღვთის სახელით ჩატარებული ინკვიზიცია. უამრავი უდანაშაულო ადამიანი აბსოლუტურად გამოგონილი, შეშლილი, ირაციონალური შიშების გამო ცოცხლად დაწვეს, რაც ნამდვილად არაა ქრისტიანული საქციელი,  მაგრამ აქამდე მიდის საქმე, როდესაც ეკლესია ერევა საერო ცხოვრებაში უხეში ძალით და პოლიტიკური მიზნებით.

ახლოვდება ადგილობრივი არჩევნები, დღევანდელი რეიტინგებიდან, საზოგადოების განწყობებისგან გამომდინარე, როგორ ფიქრობთ, რა შანსი აქვს, გახდება ნარმანია მერი? თუ თბილისს კვლავ ნაციონალი მერი ეყოლება.

– მარჩიელობისგან თავს შევიკავებ, მთავარია არჩევნები ჩატარდეს გაყალბების გარეშე და გაიმარჯვოს იმან, ვისაც მეტი თბილისელი მისცემს ხმას. ტრაგედიას ვერ ვხედავ ვერც ერთი კანდიდატის გამარჯვებაში, ტრაგედია იქნება თუ არჩევნები გაყალბდება.  გაყალბებული არჩევნები არის რეცეპტი უარესი ცხოვრების, ნიჰილიზმის და დიქტატურის საბოლო ჯამში. თბილისი მერი უნდა იყოს კომპეტენტური ადამიანი, კარგი მენეჯერი, უნდა ჰქონდეს  სამეურნეო გამოცდილება, ხედვა და არ უნდა იყოს არავისი ფინია, უნდა იყოს დამოუკიდებელი ადამიანი.

– ესეც თვისობრივად ახალია, ქართულ პოლიტიკაში, აქამდე პრეზიდენტები ვინც გვაყვდა, ზვიად გამსახურდია, არავისი კაცი არ ყიფილა, არც შევარდნაძე, არც სააკაშვილი, კაცის კაცი არც ერთი არ იყო განსხვავევბით იგივე მარგველაშვილისგან, რომელიც ივანიშვილის კაცი იყო.

– მარგველაშვილი ამტკიცებს რომ ეს სტერეოტიპი არაა სწორი, რადგან ივანიშვილი  მისით უკმაყოფილოა, ეს ნიშნავს რომ მარგველაშვილს არ უნდა რომ კაცის კაცი იყოს და ეს კარგია. ის თუ მეტად დამოუკიდებელი იქნება და მეტად უერთგულებს კონსტუიტუციას და საკუთარ პრინციპებს და ღირებულებებს, რომელიც მას გააჩნია, უკეთესი იქნება ქვეყნისთვის.  მინდა მოვუწოდო ქართულ ოცნებას, მათ დიდი ხანი იმეორეს „კოჰაბიტაცია“ როგორც რაღაცა ცუდი, ახლა კეთილი ინებონ და ეს კოჰაბიტაცია დაამყარონ საკუთარ, არჩეულ პრეზიდენტთან, რომელსაც თითქმის არც ერთი მინისტრი აღარ ეურთიერთება, მის ზარსაც აღარ პასუხობენ. გასაგებია რომ რაღაც მიზეზების გამო, რომელიც მე არ ვიცი, მარგველაშვილი არ მოწონს მათ წინა მმართველს, და დღევანდელ სპონსორს, რომელიც ფაქტობრივად დღევანდელი ხელისუფლების ჩრდილოვანი მმართველია, ივანიშვილს ვგულისხმობ.

– გაებუტა.

– არ მოსწონთ ერთმანეთი, მაგრამ ქვეყანას სჭირდება რომ მთავრობამ და პრეზიდენტმა კოჰაბიტაცია დაამყარონ. ეს არაა სალანძღავი სიტყვა, როგორც მათ იმეორეს ამდენი ხანი და ახლა სჭირდებათ საკუთარ პრეზიდენტთან. ბედის ირონიაც ამას ჰქვია! ახლა მოვუწოდებ მათ, კოჰაბიტაციაში შევიდნენ საკუთარ პრეზიდენტთან. პრეზიდენიტისა და მთავრობის გაბუტვა მომასწავებელია კონსტიტუციური კრიზისის,  რაც ნამდვილად არ ჭირდება ჩვენ პირობებში მყოფ ქვეყნას.

– ასეთი რამ ბოლო 20 წლის საქართველოს არ ახსოვს, პრეზიდენტებს ამხობდნენ, რევოლუციებს უწყობდნენ, მაგრამ არ ებუტებოდნენ პრეზიდენტს. ესეც რაღაც ახალია.

– გაბუტვა სჯობს დამხობას. ჩვენი მიღწევა იყო ის რომ უზრუნველვყავით ძალაუფლების მშვიდობიანი გადაცემა, იმედი მაქვს ძალაუფლების შემდეგი გადაცემაც იქნება მშვიდობიანი და იქნება ყოველგვარი რეპრესიებისა და დევნის გარეშე, რაც დღეს სახეზეა სამწუხაროდ.  დაპატიმრებული არიან მინისტრები, პრემიერ მინისტრი, ითხოვენ პრეზიდენტის დაკითხვას. ეს არის ძალიან ცუდი პრეცედენტი, ყველას ეცოდინება რომ ძალაუფლების დაკარგვის მერე,  მასაც იგივე მოუვა. ყველა ხელისუფალს უნდა ჰქონდეს მოტივაცია, რომ ძალაუფლება დათმოს და არ ეშინოდეს იმის, მე თუ დავთმობ, ჩამომახრჩობენ, რომ ამის შიშით არ  ჩაებღაუჭოს ძალაუფლებას და არ დაამყაროს დიქტატურა. პოლიტიკური რეპრესიები გვერდზეა გადასადები და როგორც ჩვენმა ყველაზე ძლიერმა მოკავშირემ, შეერთებულმა შტატებმა და მისმა პრეზიდენტმა გვირჩია, უნდა ვიყუროთ წინ და არა უკან.

– როდესაც ხელისუფლება ჩადის შეცდომებს  ამ სისწრაფით და კარგავს რეიტინგს, იქმნება საფრთხე, რომ ხელისუფლება ვერ მივიდეს ვადის ამოწურვამდე და დადგეს ვადამდელი არჩევნების აუცილებლობა, ან რევოლუციური გზით განვითარდეს მოვლენები.

– რევოლუციური გზით საქართველოში აღარაფრის მოხდენა არ შეიძლება, ჩვენ ეს გავიარეთ, განვლილი ეტაპია და უკან ეს ნაბიჯი არ უნდა გადავდგათ. რევოლუციური გზით მოხდება ცვლილება, თუ ხელისუფლება გააყალბებს არჩევნებს, მაშინ აქვს ამომრჩეველს ასეთი მთავრობის გადაგდების უფლება, და ამას აღიარებს გაეროს ადამიანის უფლებების საყოველთაო ქარტია. მთავრობა, რომლიც აგებს არჩევნებს, მაგრამ მაინც არ თმობს ძალაუფლებას, მისი გადაგდება შესაძლებელია. მაგრამ მთავრობა, რომელიც არის არაპოპულარული, წარუმატებელი, მხოლოდ და მხოლოდ არჩევნებით უნდა იქნეს გასტუმრებული. რაც შეეხება ვადამდელ არჩევნებს, ეს არაა ტრაგედია, ჩვეულებრივი კონსტიტუიციური პროცესია.

– აქმადე რომ მივიდეს საქმე, დღეს  ნაციონალური მოძარობა არის თუ არა მზად იმისთვის, რომ კვლავ ხელში აიღოს ძალაუფლება?

– ვერ გეტყვით. ნაციონალურ მოძრაობაში დაწყებულია რეფორმა, რომელიც ბოლომდეა მისაყვანი, რომ გახდეს ნამდვილი, დასავლური ტიპის პოლიტიკური პარტია.  მე არ ვარ პარტიის წევრი, მაგრამ იქ ჩემი ბევრი მეგობარი, თანამოაზრეა. მოგეხსენებათ, მე და ჩემი სხვა მეგობრები ვაკეთებთ გაზეთ „ივერიას“ და გვაქვს საზოგადოებრივი მოძრაობა „ივერია“, რომელიც აქტიურად მონაწილეობს პოლიტიკურ პროცესებში, ამიტომ ნაციონალურ მოძრაობას მე არ განვიხილავ ერთადერთ ოპოზიციურ ძალად, არის ბევრი სხვა ადამიანი, რომელიც ოპოზიციურად არის განწყობილი, მაგრამ არ არის ნაციონალურ მოძერაობაში.

– როდეასც მოახლოვდება არჩევნები, თქვენი მოძრაობა ხომ არ იქნება ცალკე პოლიტიკური ძალა?

– არა, არა, ამ წუთას არ გავასწრებ მოვლენებს, ჩვენ ვართ საზოგადოებრივი მოძარობა, მაგრამ ბუნებრივია აქტიურად ვმონაწილეობთ პოლიტიკურ ცხოვრებაში.

– თქვენ მართლაც არ იყავით პარტიის წევრი, მაგრამ თქვენი ეს განცხადება სიახლე აღმოჩნდა ბევრისთვის და აღიქვეს, რომ ემიჯნებოდით ნაციონალებს.

– არავის არ ვემიჯნები, იქ უმეტესობა ჩემი მეგობარია, მაგრამ ვთვლი რომ ჩემთვისაც უკეთესია და ქვეყნისთვისაც,  თუ არ ვიქნები მე ხეშებოჭილი რომელიმე პარტიული ყოველდღიურობით და პროგრამით. მირჩევნია ვაკეთო ის, რასაც ვაკეთებ და თანავუგრძნო ძალას, რომელიც მიმაჩნია პროგრესულ ძალად. პროგრესული ძალების გაერთიანება ჩვენ ქვეყანაში არ დამთავრებულა და ის არ მთავრდება ერთი რომელიმე პარტიით.  ეს პროგრესული ძალები არიან და იმედი მაქვს, რომ კიდევ ვიხილავთ ქვეყნისთვის გულანთებულ და კომპეტენციით წელგამაგრებულ ხალხს ქართულ პოლიტიკაში.

 

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: